จดหมายจากทางบ้าน: "เมื่อฉันเป็นได้แค่ร่างทรง ของคนรักเก่าที่เขาลืมไม่ลง"

หนูมีเรื่องอัดอั้นตันใจจนอกจะระเบิด อยากจะระบายให้พี่ฟังและขอคำปรึกษาค่ะ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า หนูคบกับแฟนคนปัจจุบันมาได้เกือบปีแล้วค่ะ ช่วงแรกๆ อะไรมันก็ดูดีไปหมดเหมือนทุ่งลาเวนเดอร์ยามเช้า เขาดูเอาใจใส่ ดูรักหนูมากจนหนูตายใจ คิดว่าคนนี้แหละคือ "ตัวจริง" ที่ฟ้าประทานมาให้ แต่พอคบกันไปสักพัก หนูก็เริ่มรู้สึกทะแม่งๆ เหมือนมีวิญญาณที่สามคอยตามหลอกหลอนเราสองคนอยู่ตลอดเวลา ซึ่งวิญญาณที่ว่านั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกค่ะ ก็คือ "แฟนเก่า" ของเขานั่นเอง

พี่แอดมินคะ มันเจ็บจนจุกเลยค่ะ เวลาที่เรานั่งกินข้าวด้วยกัน แล้วอยู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมาว่า "เมนูนี้ร้านนี้ทำไม่อร่อยเลยนะ เมื่อก่อนที่พี่มากินกับน้อง... (ชื่อแฟนเก่า) ร้านนั้นเขาทำอร่อยกว่านี้เยอะ" คือหนูฟังแล้วหนูหน้าชาเลยค่ะ ข้าวที่เคี้ยวอยู่แทบจะพุ่งออกมา นี่หนูมาเดตกับเขานะคะ ไม่ใช่มานั่งฟังสารคดีรำลึกความหลัง! หนักกว่านั้นคือในรถของเขา พี่เชื่อไหมคะว่าเขายังเก็บตุ๊กตาหน้ารถตัวเน่าๆ ที่แฟนเก่าเคยซื้อให้ไว้อยู่เลย พอหนูถามว่าทิ้งไหมหรือเก็บลงกล่องไหม เขาก็ทำหน้าหงุดหงิดใส่ แล้วบอกว่า "โธ่... มันก็แค่ของ จะคิดมากไปทำไม ก็วางไว้อย่างนั้นแหละ" แต่สายตาที่เขามองตุ๊กตาตัวนั้น มันอ่อนโยนยิ่งกว่าตอนมองหน้าหนูอีกค่ะ

ยิ่งไปกว่านั้นนะคะพี่ พักหลังมานี้เขาเริ่มจะเปลี่ยนหนูให้กลายเป็นคนอื่น เขาชอบซื้อเสื้อผ้าสไตล์ที่หนูไม่เคยใส่มาให้ แล้วบอกว่า "ลองใส่แบบนี้สิ น่ารักดีนะ ดูเรียบร้อยเหมือน..." คือเขาไม่ได้เอ่ยชื่อออกมาตรงๆ หรอกค่ะ แต่หนูรู้ดีว่าสไตล์นี้มันคือสไตล์ของแฟนเก่าเขาชัดๆ หนูรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตุ๊กตาที่เขาพยายามจะปั้นแต่งให้เหมือนคนในอดีตที่เขาโหยหา ทุกครั้งที่หนูพยายามชวนคุยเรื่องอนาคต เรื่องแต่งงาน หรือเรื่องสร้างครอบครัว เขาก็จะเปลี่ยนเรื่องทันที ทำเป็นเฉไฉไปเรื่องงานบ้าง เรื่องเศรษฐกิจบ้าง เหมือนคนกลัวความจริง อาการเขาออกชัดมากจนหนูเริ่มท้อใจแล้วค่ะ

ล่าสุดที่ทำเอาหนูน้ำตาตกใน คือวันครบรอบของเราที่ผ่านมา หนูอุตส่าห์จองร้านอาหารหรู เตรียมเซอร์ไพรส์ให้เขา แต่เขากลับนั่งจ้องโทรศัพท์ทั้งคืน พอหนูแอบชำเลืองมอง ก็เห็นว่าเขากำลังส่องเฟซบุ๊กแฟนเก่า ดูรูปเก่าๆ ของผู้หญิงคนนั้น แล้วทำหน้าเศร้าเหมือนคนโลกแตก คือวินาทีนั้นหนูรู้สึกเหมือนตัวเองไร้ตัวตน เป็นอากาศธาตุที่เขามองผ่านไปเฉยๆ ทั้งที่ตัวเขานั่งอยู่ข้างหนูแท้ๆ แต่ใจเขาเหมือนลอยข้ามทวีปไปหาคนอื่น หนูเจ็บจนไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้วค่ะพี่ หนูรักเขามากนะคะ ทุ่มเทให้เขาทุกอย่าง แต่เหมือนยิ่งทำดีเท่าไหร่ หนูก็ยิ่งแพ้คนในใจเขาอยู่ดี หนูควรจะทำยังไงดีคะพี่แอดมิน หนูควรจะทนอยู่เพื่อรอวันที่เขาลืมคนเก่าได้ หรือหนูควรจะถอยออกมาดีคะ ช่วยเตือนสติหนูทีค่ะ ตอนนี้หนูมืดแปดด้านไปหมดแล้ว

---

"ตื่นค่ะลูกสาว! นี่สนามรัก ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์รำลึกอดีต"

**โอ้โห... อ่านจบแล้วผมอยากจะขอยาดมสักโหลมาอัดจมูก!**

ก่อนอื่นขอดึงสติคุณน้องหนูเจ้าของจดหมาย และท่านผู้ชมทางบ้านทุกท่านก่อนเลยนะครับ หายใจเข้าลึกๆ แล้วฟังผมให้ดี... เรื่องที่คุณน้องเล่ามาเนี่ย มันไม่ใช่ "นิยายรักโรแมนติก" แต่มันคือ **"หนังสยองขวัญ"** ชัดๆ!

จากอาการที่เล่ามา ทั้งเรื่องปากสว่างพูดถึงแต่คนเก่า เก็บของดูต่างหน้าเยี่ยงวัตถุโบราณล้ำค่า และพยายามจะจับคุณยัดลงในแม่พิมพ์ของแฟนเก่าเนี่ย... บอกได้คำเดียวสั้นๆ เลยครับว่า เขาไม่ได้มองคุณเป็น "แฟนใหม่" หรอกครับ แต่เขามองคุณเป็น **"ยาลดไข้"** กินแก้ปวดหัว แก้เหงา ระหว่างที่ใจเขายังอักเสบจากรักครั้งเก่าต่างหาก!

คุณน้องครับ... การที่เขานั่งกินข้าวกับคุณ แต่ปากพร่ำเพ้อถึงรสชาติร้านที่เคยกินกับแฟนเก่า มันคือการเสียมารยาทระดับชาติ! เปรียบเสมือนนักบอลที่ลงสนามให้สโมสรใหม่ แต่ดันใส่เสื้อทีมเก่าลงมาเตะ มันใช้ไม่ได้! นี่คือการไม่ให้เกียรติคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างรุนแรง

แล้วเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมเนี่ย... ฟังแล้วของขึ้น! คุณเป็นมนุษย์นะครับ ไม่ใช่ **"อะไหล่รถยนต์"** ที่จะมาถอดเปลี่ยนเทียบรุ่นให้เหมือนของเดิมได้ คุณมีจิตวิญญาณ มีรสนิยม และมีคุณค่าในแบบของคุณเอง การที่เขาพยายามเปลี่ยนคุณ ให้กลายเป็นเงาของใครอีกคน มันแสดงว่า "เขาไม่ได้รักคุณที่ตัวตนของคุณเลย" เขาแค่รักภาพจำในอดีต และใช้ร่างกายของคุณเป็นที่ฉายภาพโฮโลแกรมของคนรักเก่าเท่านั้นเอง

**ถามใจตัวเองดูดีๆ ครับแม่นาง...**
คุณยอมทุ่มเทความรักระดับพรีเมียม ให้กับคนที่ตอบแทนคุณด้วยเศษใจแบบนี้จริงๆ หรือ?
คุณยอมเป็น "ตัวสำรอง" ที่นั่งตบยุงอยู่ข้างสนาม รอให้เขาเรียกใช้เวลาเจ็บมาจากตัวจริง (ในจินตนาการ) อย่างนั้นหรือ?

**คำแนะนำจากผม ฟันธงฉับๆ ตรงนี้เลยครับ:**
**"แจกใบแดง แล้วไล่ออกจากสนามชีวิตไปซะ!"**

อย่าไปหวังลมๆ แล้งๆ ว่าความดีของคุณจะชนะใจเขาได้ เพราะในสนามรบแห่งความทรงจำ... **"คนที่ตายไปแล้ว(จากชีวิตเขา) มักจะชนะคนที่ยังมีชีวิตอยู่เสมอ"** ตราบใดที่เขายังไม่ยอม "มูฟออน" (ขออภัยที่ต้องใช้คำฝรั่ง แต่มันตรงตัวที่สุด คือการก้าวเดินต่อไปข้างหน้า) เขาก็ไม่มีวันเห็นค่าของคุณหรอกครับ

เลิกหลอกตัวเองว่าเดี๋ยวเขาก็ลืม เลิกเป็นศาลาพักใจให้คนที่ไม่เห็นค่า เก็บกระเป๋า เก็บศักดิ์ศรี แล้วเดินออกมาสวยๆ เชิดหน้าใส่เลยครับ! โลกนี้ยังมีผู้ชายอีกเป็นล้าน ที่พร้อมจะรักคุณในแบบที่คุณเป็น พร้อมจะสร้างความทรงจำใหม่ๆ โดยไม่ต้องมีผีแฟนเก่ามาตามหลอกหลอน

เจ็บครั้งเดียวแล้วจบ ดีกว่าเจ็บเรื้อรังทางความรู้สึกนะครับคุณน้อง เชื่อผมเถอะ...

ขอเป็นกำลังใจให้คุณน้องก้าวออกมาสู่แสงสว่างได้ไวๆ นะครับ รักตัวเองให้มากๆ เพราะคุณคือ "นางเอก" ในชีวิตจริง ไม่ใช่นักแสดงแทนของใคร!

ด้วยความปรารถนาดี