สวัสดีค่ะพี่แอดมิน หนูติดตามอ่านคอลัมน์ของพี่มาตลอด วันนี้หนูมีเรื่องอัดอั้นตันใจอยากจะระบายและขอคำปรึกษาค่ะ คือหนูกำลังคุยๆ กับผู้ชายคนหนึ่งอยู่ เราเจอกันในชีวิตจริงและศึกษากันมาพักใหญ่แล้ว ตอนอยู่ด้วยกันมันก็รู้สึกดีนะคะพี่ เหมือนความสัมพันธ์มันกำลังจะพัฒนาไปในทางที่ดี แต่เซนส์ของหนูมันร้องเตือนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยค่ะว่ามีบางอย่างทะแม่งๆ เหมือนหนูไม่ได้เป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขากำลังคุยด้วย พฤติกรรมของเขามันชวนให้คิดหนักมาก

เริ่มตั้งแต่เรื่องนัดเจอกัน เขาแทบจะไม่เคยนัดหนูล่วงหน้าแบบเป็นเรื่องเป็นราวเลยค่ะ พอหนูชวนไปไหนล่วงหน้า เขาก็จะอ้างว่างานยุ่งบ้าง ไม่ค่อยสบายบ้าง ขอรอดูก่อนบ้าง แล้วเขาก็มักจะมาโผล่ชวนหนูปุบปับแบบคืนนี้ว่างไหมเดี๋ยวไปหา อะไรทำนองนี้ตลอด แถมพอนัดกันได้จริงๆ ครึ่งหนึ่งของการนัดหมายก็มักจะถูกยกเลิกกลางคันด้วยเหตุผลร้อยแปดพันเก้าที่ฟังไม่ขึ้นเลยค่ะ หนูพยายามหยวนๆ ให้เพราะรู้สึกดีกับเขา แต่ที่น่าปวดหัวไปกว่านั้นคือเรื่องการพูดคุยผ่านข้อความ บางวันเราคุยกันสนุกสนานโต้ตอบกันไวปานสายฟ้าแลบ แต่อยู่ๆ พ่อเจ้าประคุณก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลยเป็นวันๆ ติดต่อไม่ได้ พอโผล่มาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หนักเข้าคือเขาจำรายละเอียดสำคัญของหนูไม่ได้เลยค่ะพี่ หนูเคยเล่าเรื่องได้เลื่อนตำแหน่งที่ทำงานให้ฟังแบบตื่นเต้นมาก แต่พอมาเจอกันแล้วหนูพูดถึงเรื่องนี้ เขากลับทำหน้างงแล้วแสดงความยินดีเหมือนเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก แถมยังมีการจำเรื่องของหนูสลับกับใครก็ไม่รู้ด้วยนะคะ จู่ๆ ก็มาถามถึงพี่ชายของหนู ทั้งๆ ที่หนูมีแค่พี่สาว

หรือบางทีก็เล่าเรื่องชีวิตตัวเองซ้ำๆ เหมือนลืมไปแล้วว่าเคยเล่าให้หนูฟัง พอหนูเริ่มอึดอัดและพยายามจะถามถึงสถานะความสัมพันธ์ของเราทีไร เขาก็จะบ่ายเบี่ยงตลอด บอกว่าตอนนี้เราก็มีความสุขกันดีอยู่แล้ว จะไปตีกรอบกำหนดสถานะทำไมให้วุ่นวาย และที่ทำให้หนูรู้สึกแย่ที่สุดคือ เขาไม่เคยลงรูปหนูในสื่อสังคมออนไลน์ของเขาเลยค่ะ แถมยังสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้หนูลงรูปเขาในพื้นที่ออนไลน์ของหนูด้วย เขาอ้างว่าเขาเป็นคนรักสันโดษ ต้องการความเป็นส่วนตัวสูง ไม่ชอบอวดชีวิตลงอินเทอร์เน็ต ทั้งๆ ที่ในหน้าโปรไฟล์ของเขาก็เห็นอัปเดตชีวิตอยู่บ่อยๆ ตอนนี้หนูสับสนมากค่ะพี่ สัญชาตญาณหนูบอกว่าเขาต้องมีคนอื่นแน่ๆ หรือเผลอๆ อาจจะมีตัวจริงอยู่แล้วด้วยซ้ำ พี่ว่าหนูควรจะทำยังไงต่อไปดีคะ หนูควรจะทนคุยต่อไปเผื่อเขาจะชัดเจน หรือหนูควรจะถอยออกมาดีคะ ช่วยดึงสติหนูทีค่ะพี่

............................


อ่านข้อความของน้องจบแล้ว กระผมขอยกมือทาบอกแล้วอุทานดังๆ ว่า "คุณพระช่วยกล้วยทอด!" นี่มันไม่ใช่แค่มีกลิ่นทะแม่งๆ แล้วครับน้องหนู แต่นี่มันคือโรงงานผลิตปลาไหลใส่สเก็ตที่กำลังปล่อยมลพิษทางใจใส่ชีวิตน้องอย่างเต็มรูปแบบ! สิ่งที่น้องกำลังเผชิญอยู่ ไม่ใช่ความรักที่รอการตกผลึกหรอกนะครับ แต่มันคือตำรา "การบริหารจัดการบ้านเล็กบ้านน้อย" ฉบับสมบูรณ์แบบต่างหาก!

มาครับ กระผมจะขออนุญาตชำแหละพฤติกรรมของพ่อเทพบุตรสุดที่รักของน้อง ให้เห็นไส้เห็นพุงกันไปเลยว่า ทำไมสัญชาตญาณของน้องถึงทำงานได้แม่นยำยิ่งกว่าเรดาร์ตรวจจับขีปนาวุธ!

เรื่องแรก... มหกรรมการนัดพบแบบปุบปับรับโชค! การที่เขาไม่ยอมวางแผนล่วงหน้า แล้วชอบโผล่มาตอนดึกๆ ดื่นๆ หรือยกเลิกนัดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นั่นไม่ใช่เพราะเขาเป็นนักธุรกิจหมื่นล้านที่คิวทองหรอกนะครับคุณน้อง แต่มันเป็นเพราะน้องคือ "ตัวสำรองอันดับสาม" ในตารางชีวิตของเขาต่างหาก! เวลาที่เขานัดน้องปุบปับ นั่นคือเวลาที่สาวคนอื่นเขายกเลิกนัด หรือตัวจริงเขาไม่อยู่ เขาถึงค่อยแวะมาหาคนคั่นเวลาอย่างน้องไงล่ะครับ ให้ตายเถอะโรบิ้น! เห็นเราเป็นร้านสะดวกซื้อหรืออย่างไร นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็หายหัว!

ต่อมา... พฤติกรรมคุยบ้างหายบ้างเหมือนผีเข้าผีออก บางวันคุยดี บางวันหายจ้อยไปราวกับถูกมนุษย์ต่างดาวลักพาตัว! กระผมขอบอกตรงนี้เลยว่า ที่เขาหายไปทั้งวัน เขาไม่ได้ไปกู้โลกครับ เขาแค่กำลังไป "ออกเดต" กับผู้หญิงคนอื่นอยู่! พอส่งสาวคนนั้นกลับบ้านเสร็จ ค่อยหยิบโทรศัพท์มาหยอดคำหวานใส่น้องต่อ เป็นการสับรางที่คลาสสิกและเนียนตาระดับรางวัลออสการ์!

แล้วไอ้อาการสมองเสื่อมชั่วขณะ จำเรื่องน้องสลับกับคนอื่นเนี่ย... โอ้โห! อันนี้คือหลักฐานมัดตัวที่ดิ้นไม่หลุดครับ! คนเราถ้ารักกันจริง สนใจกันจริง เขาต้องจำรายละเอียดของคนรักได้สิครับ แต่นี่พ่อเจ้าประคุณดันจำพี่สาวเป็นพี่ชาย เล่าเรื่องตัวเองซ้ำไปซ้ำมา สาเหตุก็เพราะว่า "เมมโมรี่ในสมองเขาเต็ม" ครับท่านผู้ชม! เขาคุยกับสาวหลายคนจนข้อมูลมันตีกันมั่วไปหมด จำไม่ได้ว่ามุกนี้ใช้กับใครไปแล้วบ้าง ความโป๊ะมันเลยมาตกที่น้องเต็มๆ แบบไม่ต้องสืบ!

ส่วนเรื่องการ ปฏิเสธการระบุสถานะความสัมพันธ์... คำว่า "ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว จะระบุสถานะทำไม" มันคือข้ออ้างของคนเห็นแก่ตัวที่อยากจะกั๊กน้องไว้ โดยไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลยครับ! เขาต้องการอิสระในการไปหว่านเสน่ห์ใส่ใครก็ได้ โดยใช้สถานะ "โสด" บังหน้า การไม่ชัดเจนก็คือความชัดเจนที่สุดแล้วครับน้องหนู ชัดเจนว่าเขาไม่ได้คิดจะจริงจังกับเราตั้งแต่ต้น!

และฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้กระผมต้องลุกขึ้นยืนปรบมือให้ คือเรื่อง "สื่อสังคมออนไลน์" ครับ! อ้างว่ารักสันโดษ โลกส่วนตัวสูง บ้าบอคอแตกอะไรกัน! สถิติและประสบการณ์บนโลกใบนี้สอนให้เรารู้ว่า ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายที่ไม่ยอมให้ลงรูปคู่ ไม่ยอมเผยแพร่ความสัมพันธ์ออกสื่อ ร้อยทั้งร้อยคือ "เขามีเจ้าของอยู่แล้ว" ครับผม! อาจจะเป็นแฟนตัวจริง ภรรยาแต่ง หรือคู่หมั้นคู่หมาย ที่กำลังนั่งถือสากกะเบือรออยู่ที่บ้าน การที่เขาห้ามน้องลงรูป ก็เพื่อป้องกันไม่ให้วิมานของเขาพังทลายลงมานั่นเอง!

พี่ว่าหนูควรจะทำยังไงต่อไปดี? กระผมขอแนะนำด้วยความปรารถนาดีและจริงใจที่สุดเลยนะครับ... หยิบกรรไกรแห่งความรักตัวเองขึ้นมา แล้ว "ตัด" ผู้ชายคนนี้ออกจากวงจรชีวิตเดี๋ยวนี้เลยครับ! อย่าไปเสียเวลาทนคุย เผื่อว่าวันหนึ่งเขาจะเปลี่ยนใจ เพราะปลาไหล มันไม่มีวันกลายร่างเป็นนกพิราบแสนเชื่องได้หรอกครับ! น้องไม่ใช่ศาลาพักใจ ไม่ใช่ของตาย และไม่ใช่ยางอะไหล่ของใคร

บล็อกการติดต่อทุกช่องทาง ลบรูป ลบข้อความ แล้วเดินหน้าใช้ชีวิตให้สวยงามและมีคุณค่าต่อไป ผู้ชายดีๆ ที่พร้อมจะให้เกียรติ พร้อมจะจดจำทุกรายละเอียดของน้อง และพร้อมจะประกาศให้ทั้งโลกได้รับรู้ว่าน้องคือคนรักของเขา ยังมีอยู่อีกมากครับ! อย่าลดคุณค่าของตัวเองเพื่อแลกกับเศษเสี้ยวความสนใจจากคนที่ไม่เคยเห็นค่าเราเลย ท่องไว้ให้ขึ้นใจครับ "สวย เริ่ด เชิด โสด ดีกว่าเป็นคนโปรดที่อยู่ในเงามืด!" ก้าวออกมาครับ กระผมเป็นกำลังใจให้!