เรียนท่านผู้เจริญที่เคารพ... กรุณาฟังให้ชัดๆ นะครับ

คุณไม่มีสิทธิ์... ย้ำว่า ไม่มีสิทธิ์ แม้แต่จะคิด ที่จะไปชี้หน้าด่าแฟนของคุณว่า "นี่คุณจะดราม่าไปถึงไหน?" หรือ "เรื่องแค่นี้ทำไมต้องร้องไห้ฟูมฟายจะเป็นจะตาย?" หรือ "ประสาทกินรึเปล่า?"

หยุดความคิดพวกนั้นเดี๋ยวนี้เลยครับ! อารมณ์ความรู้สึกของเขา คือของจริง! มันไม่ใช่ละครหลังข่าวที่เขาแกล้งบีบน้ำตาเรียกเรตติ้ง ต่อให้คุณจะมองว่าเรื่องมันขี้ปะติ๋วเท่าขี้มด หรือต่อให้เป็นคุณ คุณคงนั่งแคะขี้มูกเฉยๆ ไม่รู้สึกรู้สาอะไร... แต่นั่นมัน "ตัวคุณ" ครับ ไม่ใช่ "ตัวเขา"!

1. ใจคนไม่ใช่ห้องแถว ที่จะเหมือนกันทุกห้อง คุณกับแฟนไม่ได้ใช้หัวใจดวงเดียวกันครับท่าน! สิ่งที่มากระทบใจเขา อาจจะรุนแรงเหมือนโดนรถสิบล้อชน ในขณะที่สำหรับคุณมันอาจจะแค่ยุงกัด แต่ถ้าหวานใจของคุณเขาอุตส่าห์รวบรวมความกล้า เปิดอกคุยกับคุณว่า "ฉันเจ็บนะ" สิ่งที่คุณต้องทำคือ "หุบปากแล้วฟัง" ครับ!

อย่าเพิ่งทำตัวเป็นทนายหน้าหอ ตั้งการ์ดสูง แล้วสวนกลับว่าเขา "บ้าบอคอแตก" เพื่อให้ตัวเองดูดี ดูเป็นผู้ชนะ... ถามจริงครับ ชนะแฟนแล้วได้โล่รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเหรอครับ? ชนะในบ้าน แต่ความสัมพันธ์ร้าวฉานเนี่ยนะ? มันเรียกว่า "ชนะศึกแต่แพ้สงคราม" ครับคุณพี่! ยิ่งคุณเถียงชนะ ความเชื่อใจของเขาก็ยิ่งลดฮวบๆ เหมือนแบตมือถือเสื่อมสภาพนั่นแหละ

2. ถ้ายังรัก ก็ช่วยถนอมน้ำใจกันหน่อย ถ้าคุณยังเห็นเขาเป็นคนสำคัญ ไม่ใช่ของตายที่วางทิ้งไว้ข้างโซฟา... ช่วยดูแลใจเขาหน่อยครับ! อยากรู้ไหมว่าทำไมเขาถึงปรี๊ดแตก? ก็ถามสิครับ คุยกันดีๆ ไม่ใช่ไปปัดตกข้อกล่าวหาของเขาเหมือนศาลยกฟ้อง อย่าคิดเองเออเองว่า "เดี๋ยวก็หายบ้าไปเองแหละน่า"

คุณควรจะใส่ใจในสิ่งที่เขาแคร์ครับ ไม่ใช่ทำเมินเฉยแล้วผิวปากเดินหนี

3. ยิ่งด่าว่า "งี่เง่า" ยิ่งผลักเขาลงเหว ถ้าอยากให้รักยืนยง จงอย่าเที่ยวไปตราหน้าแฟนว่า "ทำตัวเยอะ!" เพราะคำพูดพวกนี้มันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา แต่มันคือการถีบหัวส่งเขาให้ออกห่างจากคุณไปเรื่อยๆ

ยิ่งคุณพูด เขาจะยิ่งรู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะคุยกับคุณ วันหลังมีอะไรเขาก็จะเก็บเงียบ แล้วสุดท้ายเขาก็จะเริ่มตั้งคำถามในใจว่า "ฉันจะทนอยู่กับไอ้มนุษย์หินคนนี้ไปตลอดชีวิตทำซากอะไร?"

4. ระเบิดเวลาที่ชื่อว่า "ความเงียบ" การที่คุณด่าเขาว่า "Overemotional" หรือ "เจ้าอารมณ์เกินไป" มันไม่ได้เสกให้ความรู้สึกแย่ๆ ของเขาหายวับไปกับตานะครับ ความรู้สึกมันยังอยู่ครับท่านผู้ชม! แต่ที่แย่กว่าเดิมคือ มันจะกลายเป็น "แผลเน่าใน"

เขาจะเลิกบ่น เขาจะเลิกพูด แล้วหันมา "เดินเขย่งเท้า" รอบตัวคุณแทน เพราะกลัวคุณจะรำคาญ กลัวคุณจะหาว่าเรื่องมาก... ถามจริงเหอะ! อยากมีความรักแบบต้องระแวงกันทุกฝีก้าวเหรอครับ? นั่นมันนรกบนดินชัดๆ!

บทสรุป: ถ้าไม่คิดจะฟัง ก็เชิญไปอยู่คนเดียว! ขอร้องล่ะครับ... เลิกซะทีเถอะ นิสัยที่ชอบตัดสินแฟนว่า "เวอร์วัง" เพียงเพราะคุณไม่ได้รู้สึกเจ็บเหมือนเขา หรือเพียงเพราะคุณไม่อยากยอมรับผิด หรือแค่อยากให้เขาหุบปาก

ถ้าคุณไม่คิดจะให้เกียรติความรู้สึกเขา ไม่คิดจะแคร์ว่าเขาจะสุขหรือทุกข์... แล้วคุณจะคบกับเขาไปทำพระแสงของง้าวอะไรครับ?

คนรักของคุณเขาควรได้รับคู่ชีวิตที่พร้อมจะ "เอนตัวเข้าไปหาและรับฟัง" ไม่ใช่คนที่จ้องจะจับผิดแล้วตะคอกใส่หน้า

ฉะนั้น... แทนที่จะกล่าวหาว่าเขา "เยอะ" ลองเปลี่ยนมา "รับฟัง" และ "ยอมรับ" ความรู้สึกนั้น แล้วโตไปด้วยกันดีกว่าไหมครับ?