มหาวิทยาลัยวิชาเจ็บ: เมื่อรักมัน "ห่วย" ก็ต้องช่วยตัวเองให้รอด

กราบสวัสดีมิตรรักแฟนเพลง พ่อแม่พี่น้อง และเหล่าผู้รอดชีวิตจากสมรภูมิรักทุกท่าน

เรื่องราวอมตะนิรันดร์กาลที่ฆ่าคนตายมานักต่อนักยิ่งกว่าสงครามโลก... นั่นคือเรื่องของ "ความรัก" ครับท่านผู้ชม

ว่ากันตามเนื้อผ้า... โลกใบนี้มันช่างตลกร้ายเหลือเกิน มันหมุนเหวี่ยงเอาผู้คนนับล้านมาเจอกัน แล้วก็เหวี่ยงให้จากกันไป ราวกับเครื่องปั่นผ้าในร้านซักรีดหยอดเหรียญที่ไม่มีวันหยุดพัก

บทที่ 1: วัฏจักรนรกแตก (เกิด - ตั้งอยู่ - ดับไป)

เราต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่งนะครับว่า ความรักเนี่ย มันไม่ได้สวยหรูเหมือนในซีรีส์เกาหลีที่พระเอกรวยล้นฟ้ามาตกหลุมรักยัยเพิ้งขายต๊อกบกกีเสมอไปหรอกครับ ชีวิตจริงมันโหดร้ายกว่านั้นเยอะ!

ทุกตำนานรักไม่ว่าจะเป็นคู่ของโรมิโอ-จูเลียต หรือคู่ของคุณป้าข้างบ้าน ล้วนหนีไม่พ้นกฎเหล็กสามข้อ: การถือกำเนิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับสลายไป มันเป็นวัฏจักรที่วนเวียนซ้ำซากยิ่งกว่าละครรีเมคหลังข่าวภาคค่ำ

รุ่นปู่รุ่นย่าเราก็เจ็บมาแล้ว รุ่นพ่อรุ่นแม่เราก็ร้องไห้ขี้มูกโป่งมาแล้ว พอมาถึงรุ่นเรา... จะเหลือเหรอครับ? มันก็ต้องมีคิวให้เราได้เจ็บปวดรวดร้าวกันบ้าง จะให้โลกนี้มีแต่ทุ่งลาเวนเดอร์ตลอดเวลามันก็คงจะเลี่ยนจนอาเจียนแย่ ความรักระลอกใหม่จะผุดขึ้นมาแทนที่เสมอ เหมือนเชื้อราในหน้าฝนที่ไม่ว่าจะขัดล้างยังไง เดี๋ยวมันก็กลับมาอีก ตราบใดที่หัวใจมนุษย์ยังเต้นตึกตั๊กและโหยหาความอบอุ่น

บทที่ 2: มรดกเลือด (สิ่งที่เหลืออยู่หลังสงครามสงบ)

ทีนี้... พอไอ้เจ้าความรักระลอกเก่ามันเก็บกระเป๋าหนีตามคนอื่นไป หรือมันตายซากไปจากใจเราแล้ว สิ่งที่มันทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า ไม่ใช่แค่รูปคู่ในมือถือที่ยังลบไม่หมด หรือเสื้อยืดคู่รักที่ใส่แล้วดูเด๋อด๋าแต่มันคือ "ตะกอนแห่งประสบการณ์" ครับคุณพี่!

หลังฝุ่นควันจางหาย คุณจะไม่ได้กลับออกมาตัวเปล่าเล่าเปลือย แต่คุณจะแบกเอา "วิทยานิพนธ์ฉบับชีวิต" ออกมาด้วย มันคือองค์ความรู้ที่หาไม่ได้ในห้องเรียน ไม่ว่าคุณจะจบด็อกเตอร์มาจากไหน ก็ไม่มีใครสอนวิชา "อกหักศาสตร์ 101" ให้คุณหรอกครับ วิชาพวกนี้ ค่าเทอมมันแพง... จ่ายด้วยน้ำตา แลกมาด้วยความรู้สึกที่พังยับเยิน

บทที่ 3: VAR เช็กความผิดพลาด (ย้อนดูช็อตที่พลาด)

ลองนั่งนิ่งๆ แล้วเปิดเทปบันทึกภาพย้อนหลังดูสิครับ... ประสบการณ์แบบไหนกันที่ทำให้คุณต้องมานั่งกอดเข่าเจ่าจุกอยู่แบบนี้? อะไรคือความผิดพลาดระดับ "บรรลัยกัลป์" ที่กลายเป็นอดีตไปแล้ว?

1. ทุ่มเทจนหมดหน้าตัก: รักเขามากจนลืมรักตัวเอง ยอมทำทุกอย่างได้เพื่อเขา เพียงเพราะหวังว่าเขาจะเห็นค่า? 

2. มองข้ามสัญญาณเตือนภัย: เขาทำตัวน่าสงสัยมาตั้งกี่ครั้ง มีพิรุธมาตั้งกี่หน แต่คุณก็หลับหูหลับตาเชื่อใจเพียงเพราะคิดว่า "เขาคงไม่ทำหรอกน่า"

3. คาดหวังลมๆ แล้งๆ: หวังจะเปลี่ยนเสือให้เป็นแมว หวังจะเปลี่ยนคนเจ้าชู้ให้เป็นแฟมิลี่แมน มันยากพอๆ กับการลุ้นให้ทีมฟุตบอลที่กำลังหนีตกชั้นไปคว้าแชมป์บอลถ้วยยุโรปนั่นแหละครับ

ไอ้ความผิดพลาดพวกนี้แหละครับ คือครูที่โหดที่สุด มันตบหน้าเราฉาดใหญ่เพื่อให้เราตาสว่าง และจงจารึกไว้ในกะโหลกเลยนะครับว่า "เราจะไม่มีวันพลาดท่าเสียทีซ้ำสองในเรื่องเดิมๆ อีกเด็ดขาด!"

เจ็บแล้วต้องจำครับ! ถ้าเจ็บแล้วไม่จำ เขาไม่ได้เรียกว่าคนรักจริง เขาเรียกว่า... เอ่อ... เอาเป็นว่า "ผู้มีใจกุศลทานให้เขาหลอก" ก็แล้วกัน!

บทที่ 4: การคัมแบ็กของผู้ชนะ (Move On ให้โลกจำ)

ผมรู้ครับ... ผมรู้ดีว่าตอนนี้คุณอาจจะกำลังรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาทับหัวแม่เท้า มันจุก มันเจ็บ มันอยากจะตะโกนร้องเพลงอกหักให้คอแตกตายไปข้างหนึ่ง

แต่อยากจะบอกด้วยความหวังดีว่า... "ช่างหัวมันเถอะครับ!" (ขออภัยที่ต้องใช้คำแรง แต่มันต้องฟาด!)

ทุกอย่างมันผ่านไปแล้วครับท่านผู้ชม มันเป็นอดีตที่แก้ไขไม่ได้เหมือนผลบอลเมื่อคืน คุณจะไปร้องขอให้กรรมการเป่าเริ่มเกมใหม่ไม่ได้ สิ่งเดียวที่คุณทำได้คือ "เตรียมทีมสำหรับนัดต่อไป"

น้ำตาที่ไหลออกมา เก็บไว้รดต้นไม้ยังจะมีประโยชน์กว่ามานั่งฟูมฟายเสียดายคนที่เขาไม่เห็นค่าคุณ ทุกวินาทีที่คุณมัวแต่นั่งจมกองทุกข์ คือวินาทีที่คุณขาดทุนกำไรชีวิตไปฟรีๆ

โลกใบนี้ไม่เคยหยุดหมุนรอใคร พระอาทิตย์ยังขึ้นทางทิศตะวันออก และน้ำมันก็ยังขึ้นราคาอยู่ทุกวัน (อันหลังนี่เจ็บปวดจริง) ชีวิตต้องก้าวเดินต่อไปครับ! อย่าปล่อยให้ความผิดพลาดในอดีตมาเป็นโซ่ตรวนล่ามขาคุณไว้

บทสรุป: แด่เธอ... ผู้จะกลายเป็นตำนาน

สู้นะครับทุกคน! ผมขอยืนยัน นั่งยัน และนอนยันอยู่ตรงนี้ว่า "ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ" (ถึงบางทีจะมีพายุเข้าซ้ำก็เถอะ แต่มันก็ต้องมีวันหยุดตก!)

ใช้ประสบการณ์อันแสนเจ็บปวดนี้ เป็นเกราะกำบัง เป็นอาวุธคู่กาย และเป็นเข็มทิศนำทาง ให้คุณก้าวไปข้างหน้าอย่างสง่างาม ดุจราชสีห์ผู้ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน

ขอให้ความรักครั้งต่อไปของคุณ เป็นความรักที่ผ่านการกลั่นกรองด้วยสติปัญญา ไม่ใช่แค่ใช้อารมณ์พาไป จำไว้ว่าคุณคือผู้กำกับชีวิตตัวเอง อย่าให้ใครมาเขียนบทดราม่าให้เราเล่นซ้ำซาก

ด้วยรักและปรารถนาดี จาก ... เพื่อนแท้ในวันที่คุณแย่ แต่จะซ้ำเติมแน่ๆ ถ้าคุณไม่ยอมลุก!